سعید موسویان بهترین مربی پیلاتس ایران
نمایه کلی:
سعید موسویان یکی از بهترین مربیان پیلاتس در ایران است. او با سالها تجربه و دانش عمیق در زمینه پیلاتس توانسته است در این رشته ورزشی محبوبیت زیادی پیدا کند. پیلاتس به عنوان یک روش تمرینی کامل، به تقویت عضلات، افزایش انعطافپذیری و بهبود وضعیت بدن کمک میکند. با توجه به افزایش علاقه مردم به این ورزش، وجود مربیانی چون سعید موسویان اهمیت دارد.
یکی از ویژگیهای بارز سعید موسویان شیوه تدریس اوست. او با درک عمیق از نیازهای هر فرد، سعی میکند برنامههای تمرینی متناسب با هدفها و تواناییهای مختلف افراد طراحی کند. این رویکرد شخصیسازی شده باعث شده است تا تمرینکنندگان پیلاتس تحت نظر او به نتایج بهتری دست یابند. موسویان همچنین بر این باور است که تمرینات گروهی میتوانند انرژی و انگیزه بیشتری به افراد بدهند، بنابراین دورههای گروهی را نیز در برنامههای خود گنجانده است.
در سالهای اخیر، موسویان توانسته است با استفاده از رسانههای اجتماعی و پلتفرمهای آنلاین، کلاسهای خود را به مخاطبان بیشتری معرفی کند. این اقدام نه تنها به افزایش آگاهی مردم در مورد فواید پیلاتس کمک کرده، بلکه به اشاعه سبک زندگی سالم و فعال نیز انجامیده است.
در نتیجه، سعید موسویان با مهارتها و تخصصهای خود، نقشی اساسی در گسترش پیلاتس در ایران ایفا کرده است. او نه تنها به عنوان یک مربی، بلکه به عنوان یک الگو برای علاقمندان به ورزش شناخته میشود. این شخصیت نه تنها به پیشرفت پیلاتس کمک کرده، بلکه باعث ایجاد جامعهای فعال و سالم در میان افراد مختلف شده است. به طور کلی، موفقیتهای او نشاندهنده تعهد و علاقه واقعیاش به ارتقاء سلامت و کیفیت زندگی مردم است.
داستان من:
از وقتی به یاد میآورم عاشق ورزش بودم، جست و خیز و شیطنتهای کودکی و یا دنبال توپ دولایه دویدن و کشتی و هفت سنگ، که همه ما در آن دوران تجربه کردهایم، را نمیگویم، آنها بازی بودند اما من به ورزش علاقه داشتم، خیلی بیشتر از دیگر هم سن و سالهایم و خیلی بیش از معمول.
قوی و جسور بودم و درمدرسه عشقم زنگ ورزش بود، قبل و بعد ساعت شروع و پایان مدرسه. شاید فکر کنید فوتبالی بودم، نه، اتفاقاً فوتبالم خوب نبود اما در مدرسه بدمینتون بازی میکردم، آنقدر خوب که کاپیتان شدم. آمادگی جسمانیام روبراه بود و البته که باید اینطور میبود با آن همه انرژی و فعالیت مستمر، پس در مسابقات آمادگی جسمانی، از روی کنجکاوی و جهت سنجش خودم شرکت کردم و اول شدم، خیلی خوب بود حس برتری جسمانی بر دیگر بچهها را دوست داشتم ولی آن چیزی نبود که ته دلم میخواستمش….
سالهای سال است که همچنان ورزش می کنم، از کوهپیمایی و کوهنوردی گرفته تا صخره و سنگنوردی، راستش همیشه سعی میکردم و میکنم که ورزش را اصولی، صحیح و درست بشناسم، درک کنم و انجام بدم. در کلاسهای آموزشی با شوق و ذوق و دقت شرکت میکردم، خواسته یا ناخواسته مدرک رسمی فدراسیون کوهنوردی را هم گرفتم.
حیف است که به کوه و دشت بروی و پهنههای زیبا، کمرکشهای پر پیچ و خم و درههای سحرانگیز رو ببینی و نخواهی در آن آبهای زیبای متلاطم پارو بزنی و آن حس وسوسه کننده چالش با آب را از دست بدهی. این شد که قایقران شدم دیگر فقط کوه و دشت نبود که برای دیدن و درنوردیدنشان لحظه شماری میکردم حالا من آن آبهای آرام و یا خروشان را همراهان لحظههای خوب زندگیام میدیدم. هرچند آن ” آن ” را نداشتند!!
چرا نپرم؟
زمین زیبا و آسمان خیال انگیز ، آره حالا وقت پریدن است، پاراگلایدر رو انتخاب کردم تا با وزش باد بال بگشایم و بر دستان قدرتمند و سخاوتمندش بنشینم و بر بلندای کوه و دشت و رودخانههای دوست داشتنی به پرواز در آیم….. رویایی بود و خطرناک اما من مرد تجربهام و ورزش بهترین و نزدیکترین عرصه و دوست خوب من.
ورزشهای رزمی، آنها را هم باید امتحان کنم، نه با دستی دور بر آتش ، بلکه با پرشی در خود آتش.
کونگفو، جودو، آیکیدو همگی حس جستجوگر مرا قلقلک میدادند و البته یک ” آن ” نیاز داشتم که در اینها نیز نبود، پارکور را امتحان کردم و از موانع میجهیدم و آنها را با ظرافت پشت سر میگذاشتم اما پارکورهم آن ” آن ” ورزشی را به من نمی داد
حالا سی سال از زمان بدمینتون بازیام میگذشت و من انواع ورزشها را تجربه کرده بودم ودراکثر آنها حرفهای شده بودم اما همچنان به دنبال گمشدهام میگشتم که البته نمیتوانستم آنرا دقیق توصیف کنم هرچند حسش میکردم.
جستجوی من برای شناخت بیشتر و بهتر ورزشهای پیرامونم ادامه داشت تا اینکه پیلاتس را پیدا کردم، زیاد زیبایی بصری نداشت، آرام بود و ساکن و برای ناظر بیرونی بی هیجان و کسل کننده اما مثل اینکه آن ” آن ” را داشت.
پیلاتس پهنهای وسیع، حوزهای دست نیافتنی ، فتحی یا فتوحی و یا افتخاری دیداری و نمادین و یا اوج گیری چشم نواز و حتی مغلوب کردن حریفی سخت کوش را نداشت، هیچی نداشت اما آن ” آن ” را داشت. آره ….دیگر برای موفقیت در خاموش کردن حس جستجوگرم نیاز به واکاوی ورزشی دیگر نبود این پیلاتس خودش بود همان که من برای درک بهترش سالها تجربه دیگر ورزشها را با خود همراه کرده بودم، این همان ” آن “ی بود که سالهای سال به دنبالش میگشتم یک ” آن ” برای خود خودم.
پیلاتس
پیلاتس بسیار خوب بود؛ عالی بود؛ اصلا محشر بود. این خودت بودی و خودت، پهنهای که باید طی میکردی و به قله میرسیدی. اوجی که باید میگرفتی و افتخار میکردی. حریفی که باید با آن مبارزه میکردی و مغلوبش میکردی. همگی را داشت، تمام آنها را و من مات و مبهوت این ورزش آرام با این همه ظرفیت پنهان شده بودم.
شروعش کردم، در آن پیشرفت کردم و حس خوب موفقیت و رضایت را بعد از سالهای سال جستجو و تجربه انواع ورزشها به طور کامل پیدا کردم.
باید کاری کنم، کوه و صخره و دشت ، دره و رودخانه و باد و تمامی دوستانی که در ورزشهای رزمی با من بودند به من آموخته بودند، نکته به نکته و قدم به قدم مرا راهنمایی کرده بودند و حالا که من به آنچه میخواستم رسیده بودم دیگر وظیفهام به قفس بردن و مال خود نگه داشتن این حس نبود باید دیگران را هم بهرهمند میکردم باید آنها را هم برای درک این احساس شوق انگیز راهنمایی می کردم.
پس مراحل لازم برای اخذ مدرک رسمی مربیگری آمادگی جسمانی را طی کردم و آنرا از فدراسیون ورزشهای عمومی گرفتم، بالاترین مرجع رسمی ارائه کننده آن در ایران. مربیگری پیلاتس را از انجمن ملی پیلاتس ایران گرفتم.
شوق و ذوقم برای شناخت عمیقتر و کاربرد ابزار در پیلاتس مرا به موسسه MK Pilates انگلستان رساند و دوره را با موفقیت پشت سر گذاشتم، خلاقیت را در کارهای ترکیبی دوست داشتم و خوشحال شدم که فرصت گذراندن دوره تخصصی TRX را، برای شناخت بهتر آن، در فدراسیون ورزشهای عمومی کسب کردم بعد از آن مدارک EMS از آلمان اخذ کردم.
حالا من یک حرفهای شده بودم سالها ورزش و تجربه و آموزش تخصصی و فرصت ارائه آن به دیگران مرا توانمند ساخته بود. توانا در درک ورزش و ارائه و آموزش آن به دیگران.
همه آن مدارک را گفتم نه برای خود بزرگانگاری، بلکه برای اعلام فروتنانه شایستگیام در به اشتراکگذاری حس عالیام در پیلاتس.
ورزشی که توسط یک آلمانی در اوایل قرن بیستم اختراع شد و حالا با گذشت یک قرن با درک ظرفیتها و کارایی آن در جهان گسترش پیدا کردهاست و هم به عنوان ورزش هدف و هم به عنوان ورزش مکمل به کار گرفته میشود.
راستی خودم را معرفی نکردم. من سعید موسویان هستم مدرس رسمی انجمن پیلاتس ایران.
فرصت بهرهمندی از بهترین ورزش دنیا را از خود و افتخار آموزش و همراهی را از من دریغ نفرمایید.
منتظر دیدار شما هستم.